Cesja wierzytelności, określana również jako przelew wierzytelności, polega na przeniesieniu przez dotychczasowego wierzyciela przysługującej mu wierzytelności na inną osobę. W wyniku cesji zmienia się wierzyciel, natomiast treść samego zobowiązania pozostaje co do zasady niezmieniona.
Stronami umowy cesji są:
- cedent – dotychczasowy wierzyciel,
- cesjonariusz – nowy wierzyciel.
Dłużnik nie jest stroną umowy przelewu. Co do zasady jego zgoda nie jest wymagana, chyba że obowiązek jej uzyskania wynika z ustawy, właściwości zobowiązania lub postanowień zawartej umowy.
Przedmiotem cesji mogą być zarówno wierzytelności już istniejące, jak i – pod określonymi warunkami – wierzytelności przyszłe. Wraz z wierzytelnością przechodzą również prawa z nią związane, w szczególności roszczenia o odsetki, zabezpieczenia czy prawa wynikające z ustanowionych gwarancji.
W obrocie gospodarczym cesja wierzytelności jest powszechnie wykorzystywana m.in. przy:
- faktoringu,
- sprzedaży portfeli wierzytelności,
- restrukturyzacji przedsiębiorstw,
- zabezpieczaniu finansowania,
- reorganizacji grup kapitałowych.
Należy pamiętać, że możliwość dokonania cesji może zostać ograniczona przez umowę. Coraz częściej kontrakty zawierają tzw. klauzulę zakazu cesji, która uzależnia przelew wierzytelności od zgody drugiej strony lub całkowicie go wyłącza. W orzecznictwie podkreśla się, że cesja nie prowadzi do powstania nowego zobowiązania. Zmianie ulega wyłącznie osoba wierzyciela, natomiast prawa i obowiązki dłużnika pozostają zasadniczo takie same.
Podstawa prawna
- art. 509–518 KC