Mniejszościowy wspólnik (określany również jako wspólnik mniejszościowy) to wspólnik, który nie dysponuje liczbą udziałów lub głosów pozwalającą na samodzielne decydowanie o sprawach spółki. W praktyce najczęściej jest to osoba posiadająca mniej niż 50% głosów na zgromadzeniu wspólników, jednak samo posiadanie pakietu mniejszościowego nie oznacza braku realnego wpływu na funkcjonowanie spółki.
Polskie prawo handlowe nie definiuje pojęcia wspólnika mniejszościowego. Jest ono używane w praktyce obrotu dla określenia pozycji wspólnika, którego wpływ na decyzje korporacyjne jest ograniczony przez strukturę udziałową spółki.
Mimo braku kontroli nad spółką wspólnik mniejszościowy korzysta z szeregu instrumentów ochronnych przewidzianych w Kodeksie spółek handlowych. Należą do nich między innymi prawo do uczestnictwa w zgromadzeniu wspólników, wykonywania prawa głosu, zaskarżania uchwał, żądania informacji o sprawach spółki czy uczestniczenia w podziale zysku.
Znaczenie wspólnika mniejszościowego wzrasta szczególnie wtedy, gdy umowa spółki przewiduje wymóg kwalifikowanej większości głosów dla podejmowania określonych uchwał. W takich sytuacjach nawet niewielki pakiet udziałów może umożliwiać blokowanie najważniejszych decyzji dotyczących spółki.
W praktyce ochrona wspólnika mniejszościowego często jest dodatkowo wzmacniana postanowieniami umowy inwestycyjnej lub umowy wspólników (shareholders agreement), przewidującymi np. prawo weta, obowiązek uzyskania zgody na określone czynności czy mechanizmy wyjścia ze spółki.